Start arrow Szlaki Piesze arrow Region Gdański arrow Szlak Wzgórz Szymbarskich
26.10.2014.
SZLAKI PIESZE - MENU
Strona Główna
Szlaki Piesze PTTK
Międzynarodowy Szlak Pieszy
Sopockie Szlaki Spacerowe
Ścieżki przyrodniczo-leśne
Statystyka szlakowa
Historia szlaków
Plany rozwojowe szlaków
ZOBACZYSZ NA SZLAKU
SZLAK KARTUSKI - ODCINEK SOPOCKO-GDAŃSKI
AKTUALNOŚCI
Komunikaty
Informacje
WEŹ UDZIAŁ
Wycieczka na Weekend
Konkurs
DLA WSZYSTKICH
Fotogalerie
Słowniczek Krajoznawczy
Szukaj
LEGENDY I ZNAKOWANIE
Legenda - opis mapek
Waloryzacja szlaków
Systemy znakowania
Znakarze
FORMULARZE KONTAKTOWE
Uwagi o wyznakowaniu
Opinie o szlakach
Nowe pomysły, ocena witryny
Opinie i uwagi techniczne
E-mail
GOŚCIE ONLINE
Odwiedza nas 1 gość
LICZNIK ODWIEDZIN
Dziś:118
Wczoraj:314
W tym tygodniu:2086
W tym miesiącu:7709
Ogółem:233910
Szlak Wzgórz Szymbarskich Drukuj Poleć znajomemu
Autor: Tadeusz Gruszczyński   
dostępność dla turystyki rowerowej
Szlak WZGÓRZ SZYMBARSKICH
Sopot - Sierakowice
kolor czarny
długość 124,7 km

Szlak Krzeszna - Szymbark
Krzeszna - Szymbark
kolor żółty
długość 2,8 km


Jeden z najdłuższych szlaków regionu gdańskiego i jednocześnie jeden z tych, które wychodząc z Trójmiasta doprowadzają w centralną część wysoczyzny Pojezierza Kaszubskiego. W tym wypadku szlak dociera przede wszystkim do Wzgórz Szymbarskich, które ze swą kulminacją - Wieżycą (329 m npm) są nie tylko najwyżej położonym miejscem na Pojezierzu Kaszubskim ale na całym Niżu Środkowoeuropejskim. Następnie szlak przecina krąg Jezior Raduńskich przechodząc na ich drugi brzeg Kaszubską Bramą i zmierza w Lasy Mirachowskie. Zwiedza ich mniej znaną, południową część kryjącą rezerwaty: Kurze Grzędy i Jezioro Turzycowe a na koniec doprowadza do Sierakowic, dużej i zasobnej wsi gminnej. Ten fragment szlaku, w swej lwiej części znajduje się na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego.






Do Wzgórz Szymbarskich szlak dochodzi od strony wschodniej przemierzając lasy kolbudzko-przywidzkie, w których obchodzi Jezioro Otomińskie, dwukrotnie natrafia na Radunię i długo towarzyszy Reknicy. Okolice te stanowią obszary chronionego krajobrazu: Otomiński, Doliny Raduni i Przywidzki. Tu na trasie występują: położony nad Reknicą Czapielsk z interesującym dwustuwiecznym kościółkiem ryglowym czy też cmentarzysko kurhanowe nieopodal Borcza. A do szczególnie urokliwych partii szlaku należy zaliczyć fragment biegnący doliną początkowego odcinka Reknicy z licznymi jeziorkami na trasie.



Początkowo szlak przebiega jednakże w strefie krawędziowej wysoczyzny gdańskiej, gdzie oprócz uroczych zakątków Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego takich jak Łysa Góra, Dolina Ewy czy Wzniesienie Marii znaleźć można mało znane ale ciekawe peryferyjne części Gdańska. Do nich z pewnością zaliczyć można Matarnię, bardzo starą parafię z gotyckim kościółkiem św. Walentego. Cały szlak ze względu na swą długość podzielono na trzy odcinki: wschodni (na obszarze Trójmiasta i terenach przyległych), centralny (w środkowej części Pojezierza Kaszubskiego z Wieżycą) i zachodni.




Trasa szlaku jest zróżnicowana co do skali trudności, choć bez odcinków wymagających specjalnego przygotowania kondycyjnego, wyjąwszy może samo podejście na szczyt Wieżycy. Na trasie szlaku znaleźć można kilka miejsc i punktów widokowych z Wieżycą na czele, gdzie przed kilku laty ustawiono Kaszubską Wieżę Widokową im. Jana Pawła II. Wieża jest udostępniona w określonym czasie. Wstęp na nią jest płatny.


Z uwagi na fakt, że rzeźba terenu na dużej części trasy szlaku jest mocno urozmaicona, nadawać się on będzie dla turystyki narciarskiej. Dla turystyki kolarskiej można go wykorzystywać na niektórych fragmentach. Do najpopularniejszych odcinków szlaku należy fragment początkowy od Sopotu do Jeziora Łapińskiego oraz środkowy od Sławek do Gołubia.


Na całej trasie spotkania z innymi szlakami regionu gdańskiego. Na terenie Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego jest to większość szlaków tu przebiegających; w okolicy Jeziora Otomińskiego szlaki Kartuski , Skarszewski i Bursztynowy natomiast blisko Raduni szlak Kartuski a w centralnej części Pojezierza Kaszubskiego (Gołubie) - szlak Kaszubski.


W Sierakowicach ponowne spotkanie ze szlakiem Kaszubskim a ponadto ze szlakiem Kręgów Kamiennych. Dla umożliwienia zdobywania kulminacji Wieżycy podczas krótszych wycieczek szlak jest uzupełniony krótką trasą oznaczoną kolorem żółtym z Szymbarka do Krzesznej. Pozwala to wykorzystując komunikację kolejową zdobyć "szczyt" podczas dwugodzinnej wędrówki.





KILOMETRAŻ SZLAKU
 SOPOT, ul. 1 Maja0,0124,9
 SOPOT, staw Morskie Oko0,6124,3
 Wzgórze Olimpijskie, pomnik0,8124,1
 Opera Leśna1,2123,7
 Łysa Góra1,5123,4
 Mała Gwiazda2,0122,9
 Stara Droga Kacka2,1122,8
 Dolina Świemirowska, ul. Reja2,8122,1
 Droga Nadleśniczych5,0119,9
 dolina Potoku Rynarzewskiego, szosa5,9119,0
 Dolina Ewy , droga do Owczarni8,1116,6
 Wzniesienie Marii8,7116,2
 Mościska (Marne Mosty)9,3115,6
 Dolina Radości, ul. Bytowska12,0112,9
 Klesza Dolina13,2111,7
 Droga Pionierów14,1110,8
 Trawiasta Droga15,3109,6
 GDAŃSK Złota Karczma, Rondo Kaczmarskiego
15,8109,1
 GDAŃSK Matarnia, kościół17,2107,7
 GDAŃSK Kokoszki, ul. Fabryczna20,0104,9
 dawna gajówka Sulmin22,7102,2
 Jez. Otomińskie, brzeg północny25,399,6
 Jez. Otomińskie, brzeg południowy, skrzyżowanie26,8
98,1
 dolina Raduni, skrzyżowanie
30,694,3
 Radunia, kładka31,093,9
 ŁAPINO (Dolne), dawna stacja kolejowa32,892,1
 ŁAPINO KART., droga do Widlina34,490,5
 Jez. Łapińskie, strumyk35,689,3
 CZAPIELSK, kościół37,987,0
 MARSZEWO41,883,1
 MARSZEWSKA GÓRA, szosa42,782,2
 Jez. Ząbrskie, brzeg północny43,591,4
 HUTA DOLNA45,779,2
 Jez. Głęboczko47,678,3
 MICHALIN49,175,8
 KRYMKI50,0
74,9
 MAJDANY, zakręt szosy, cmentarz ewangelicki51,173,8
 BORCZ, szkoła55,169,8
 cmentarzysko kurhanowe Borcz
58,7
66,2
 TRĄTKOWNICA, g. Patoka, most59,465,5
 WYCZECHOWO, droga do szosy61,0
63,9
 NOWY DWÓR, skrzyżowanie62,9
62,0
 SARNI DWÓR, leśniczówka64,1
60,8
 GRANICZNY DWÓR, krzyż66,558,4
 SŁAWKI, stacja kolejowa, przejazd68,156,8
 RĄTY, droga do Goręczyna69,455,5
 WIEŻYCA, stacja kolejowa, przejazd73,1
51,8
 Wieżyca, 328,6 m npm75,649,3
 szosa do Szymbarka, parking76,348,6
 SZYMBARK, szosa (do Stężycy)
77,947,0
 POTUŁY, skrzyżowanie79,345,6
 Kniewo, brzeg północno - wschodni80,7
44,2
 GOŁUBIE, dojście do stacji kolejowej83,4
41,5
 MESTWIN, zakręt85,539,4
 leśnictwo UNIRADZE86,938,0
 ZGORZAŁE, szosa do Stężycy89,835,1
 szosa Kartuzy - Bytów, Brama Kaszubska92,0
32,9
 ŁĄCZYNO, skrzyżowanie94,230,7
 ŁĄCZYŃSKI MŁYN, zabudowanie95,629,3
 WYGODA ŁĄCZYŃSKA, skrzyżowanie96,528,4
 DŁUGI KIERZ, wybudowanie98,926,0
 MOJUSZEWSKA HUTA, polana (zejście z torowiska)
104,320,6
 MOJUSZ, dawny przystanek kolejowy105,319,6
 ŁĄCZKI, skrzyżowanie107,617,3
 BÓR, skrzyżowanie leśne109,915,0
 Bącka Struga, mostek111,913,0
 BĄCZ, szosa z Mirachowa112,911,8
 rezerwat Jez. Turzycowe116,18,8
 BUKOWO, kapliczka118,06,9
 dawna leśniczówka Sierakowice (Gajek)122,02,9
 Sosnowa Góra, skraj lasu122,92,0
 SIERAKOWICE, Rynek124,90,0

odcinek wschodni: Sopot - Czapielsk


Szlak rozpoczyna się w Sopocie przy ul. 1-go Maja nieopodal wyjścia z tunelu pod Aleją Niepodległości (km 0,0). Stąd kieruje się w górę ulicy aż do stawu Morskie Oko, który zostawia po prawej. Za restauracją "Harnaś" - sopocką chatą góralską szlak wchodzi po schodach do lasu. Mija z prawej pomnik poświęcony żołnierzom Armii Radzieckiej a następnie Operę Leśną (km 1,2). Za operą szlak skręca w lewo i wspina się na Łysą Górę o otwartym stoku pochylonym na południowywschód (widok). Schodzi z Łysej i teraz prowadzi wykorzystując gęstą sieć leśnych ścieżek i alejek. Na najbliższym skrzyżowaniu zwanym Małą Gwiazdą (km 2,0) spotyka szlak zielony Skarszewski, a następnie wkracza na Drogę Wielkokacką i niądociera do Doliny Świemirowskiej i ulicy Reja (km 2,8). Tutaj udaje się w prawo w górę doliny wzdłuż ogródków działkowych i zaraz między nimi schodzi w lewo, by wkrótce wznoszącą się trasą wydostać się na Drogę Nadleśniczych. Na najbliższym skrzyżowaniu znajduje się miejsce węzłowe - ponadto szlaki niebieski Kartuski i zielony Skarszewski (km 5,0). Szlak Wzgórz Szymbarskich razem z Kartuskim wiedzie Drogą Nadleśniczych w prawo, potem sam schodzi z niej w dół w lewo, by osiągnąć w pobliżu leśniczówki Renuszewo ulicę Spacerową biegnącą w dolinie Potoku Rynarzewskiego. Przekracza szosę (km 5,9), mija parking leśny znajdujący się z lewej strony nad potokiem, a następnie przechodzi przez mostek i idzie w las w kierunku południowym a potem południowo-wschodnim. Następuje teraz ponad dwukilometrowy odcinek leśny, na którym szlak skomplikowaną trasą po partii dolinnej wydostaje się na wierzchowinę a potem schodzi do następnego obniżenia czyli Doliny Świeżej Wody (Doliny Ewy). Tu wyraźną drogą prowadzi w prawo, by potem przez rezerwat "Źródliska w Dolinie Ewy" wspiąć się najpierw łagodnie, potem ostro na Wzniesienie Marii (km 8,7). Po spotkaniu ze szlakiem Trójmiejskim oba razem doprowadzają ostrymi zakrętami do Drogi Marnych Mostów (Mościsk), gdzie się rozchodzą - żółty idzie w prawo, a czarny w lewo. Potem szlak Wzgórz Szymbarskich skręca w prawo, kieruje się w górę a potem wiedzie leśną, jakby "grzbietową", trasą w kierunku północnym i północno-wschodnim. Następnie zmienia ją i wykorzystując boczne dolinki a także wiele różnych dróg schodzi do Doliny Radości. Wydostaje się na Młyńską Drogę i skręca w prawo, by podążać w górę Potoku Oliwskiego. W rejonie zabudowań Bytowska 6 a wśród nich budynku dawnego nadleśnictwa Oliwa szlak dociera do mostku nad potokiem przy stawie. Za mostkiem przy parkingu wychodzi na asfaltową drogę /ul. Bytowska/ (km 12,0) i skręca w lewo a potem zaraz ponownie - tym razem w prawo - w kierunku lasu. Mija budyneczek ujęcia oraz stacji uzdatniania wody i podąża w górę na wierzchowinę. Po wejściu na nią skręca w lewo i niebawem dochodzi do skrzyżowania, gdzie spotyka dochodzący z lewej szlak niebieski Kartuski. Szlak czarny nie wykorzystuje żadnej z dróg, którymi podąża szlak niebieski, tylko kieruje się w prawo, w dół, do asfaltowej drogi leśnej biegnącej obniżeniem. Zaraz przechodzi do główniejszej doliny zwanej Doliną Bobrów, którą płynie początkowy odcinek Potoku Oliwskiego. Idzie tak na południe około 500 m i po dojściu do Drogi Matarniańskiej oraz skrzyżowania odchodzi w lewo Drogą Pionierów. Ta krętą trasą w dolince bocznej a potem odejściem w prawo doprowadza w pobliże skraju lasu. Tutaj szlak czarny trafia na szlak Trójmiejski i razem docierają do pierwszych domów w Złotej Karczmie. A potem uliczką między budynkami policji (po prawej) a jednorodzinną szeregówką dochodzą do ronda im. Jacka Kaczmarskiego i przecinają je (km 15,8). Po drugiej stronie szlak żółty skręca w lewo, a czarny udaje się w prawo w kierunku Matarni. Mijając z lewej park handlowy Matarnia przekracza wiaduktem obwodnicę, a potem skręca w lewo i wiedzie ul. Agrarną. Trasą tą obok budynków wykorzystywanych przez "Monar" dociera do ul. Jesiennej i tu skręca w prawo, by dojść do ceglanego kościółka pw. św. Walentego . Dalej podąża prosto teraz już na południe ulicą Sąsiedzką mając w głębi po prawej nowy budynek firmy SATEL, a po lewej w oddali obwodnicę trójmiejską. Szlak mija z prawej oczko wodne i dochodzi do rozwidlenia dróg, gdzie spotyka szlak Kartuski. Oba szlaki idą dalej na południowy-zachód między ogródkami działowymi (po lewej) a kępą lasu i natrafiają na nasyp starej linii kolejowej. Po przekroczeniu torów wkrótce wydostają się na ulicę Osiedlową, która doprowadza je do ul. Fabrycznej (km 20,0) gdzie zaraz się rozstają. Kartuski podąża dalej na zachód natomiast czarny po przecięciu ulicy Kartuskiej koło przystanku ZKM wchodzi do lasu. Teraz idzie dalej prosto na południe, następnie po kilku zakrętach opuszcza kępę lasu i dociera do poprzecznego traktu z Karczemek do Smęgorzyna (ul. Gostyńska). Wiedzie nim krótko w lewo, potem skrajem pól kieruje się znowu na południe. W końcu wchodzi w las i przy zabudowaniach dawnej gajówki skręca w lewo (km 22,7) a następnie podąża na wschód oraz południowy-wschód do przecięcia drogi z Karczemek do Sulmina. Zaraz za nią skręca w prawo i prowadzi ponad kilometr szeroką leśną wyjeżdżoną drogą aż do spotkania z pokazującym się z prawej szlakiem Kartuskim . Stąd oba szlaki idą w lewo, by po wyjściu na drogę gruntową z Karczemek do Otomina dotrzeć do Jeziora Otomińskiego (km 25,3). Na skrzyżowaniu dróg nad jeziorem, gdzie pojawia się nowy szlak Bursztynowy koloru żółtego, niebieski skręca w prawo i wraz żółtym biegną w kierunku Sulmina. Czarny schodzi bezpośrednio nad samo jezioro i dalej podąża jego zachodnim brzegiem. Blisko końca jeziora, dołączy do niego wspinający się z lewej znad samego brzegu jeziora szlak zielony Skarszewski. Oba szlaki pójdą teraz dłuższy czas razem, na samym początku spotykając na wielodrożnym skrzyżowaniu szlak Bursztynowy. Od tego miejsca wszystkie szlaki podążają na zachód, ale żółty zaraz odchodzi w prawo pozostałe dwa idą dalej razem przez najbliższe trzy kilometry, aż dostaną się w pobliże rzeki Raduni. Po drodze przechodzą pod linią wysokiego napięcia i na krótko wykorzystują drogę z Sulmina do Kolbud. Potem przybliżają się do rzeki i się rozstają. Szlak zielony udaje się w lewo, a czarny schodzi dalej w dół, krętą, głęboką doliną aż do samej Raduni. Tutaj przechodzi kładką (km 30,2) na drugi brzeg rzeki a następnie przecina tory nieczynnej linii kolejowej z Pruszcza Gdańskiego przez Żukowo do Kartuz. Za torami szlak skręca w lewo i wiedzie wzdłuż nich, później przez las dochodzi do brukowanej drogi z Widlina. Kieruje się w stronę Łapina, którego pierwsze zabudowania osiąga po prawie kilometrze. Z lewej strony za torami ciągnie się Zalew Łapiński, powstały ze spiętrzenia wód Raduni przez zaporę elektrowni wodnej w Łapinie. Szlak mija budynek dawnej stacji kolejowej w Łapinie (km 32,2) i odchodzi od zbiornika. Mija dawny dwór , potem osiedle domków jednorodzinnych i podąża w górę. Po kilometrze w Łapinie Kartuskim przecina szosę z Kolbud do Przyjaźni i idzie drogą brukowaną w prawo do dawnych zabudowań dworskich . Za budynkami skręca w lewo i utwardzoną drogą dochodzi nad Jezioro Łapińskie. Teraz lipową aleją obok domów mieszkalnych i letniskowych podąża brzegiem jeziora. Po odejściu od jeziora osiąga piaszczysto-żwirową drogę, którą idąc w lewo dociera do Czapielska i asfaltówki. Następuje skręt w lewo i szosa doprowadza w pobliże kościoła pw św. Mikołaja Biskupa (z lewej) i nad Reknicę, gdzie zaraz z mostem kończy się ten odcinek szlaku (km 37,5).

odcinek centralny Czapielsk - Gołubie


W Czapielsku szlak od mostu nad Reknicą (km 38,0) idzie w kierunku szosy Gdańsk – Kościerzyna i zaraz skręca w prawo, drogą między gospodarstwami i do skraju lasu. Teraz będzie podążał lasem na zachód i południowy zachód ale cały czas doliną rzeki mając ją zawsze po prawej stronie niemal w zasięgu wzroku. Droga, którą prowadzi szlak wije się, zbliża i oddala od Reknicy . Po około 3 km takiego, leśnego przebiegu szlak natrafia na kolejny mostek nad rzeką i tu przechodzi na drugą stronę, a potem kieruje się lewo, w stronę widocznych zabudowań Marszewa. Szlak zostawia Marszewo i podążając polną drogą wydostaje się w Marszewskiej Górze na drogę asfaltową (km 42,7). Można tu odpocząć na leśnym parkingu znajdującym się na zbiegu dróg. Szlak skręca w prawo na szosę, a po chwili pozostawia ją idąc w lewo obrzeżem lasu doliną Reknicy. Po niecałym kilometrze dochodzi do znajdującego się po lewej za drzewami zarastającego Jeziora Ząbrskiego i dalej podąża prosto doliną, skrajem porośniętego lasem zbocza. Po kilku łagodnych łukach drogi szlak dochodzi do rozdroża i tu idzie lewym odgałęzieniem, doprowadzającym na skraj łąk. Przez ich połać szlak jest poprowadzony trawiastą zarastającą drogą, kończącą się przy zabudowaniach niewielkiej Huty Dolnej (km 45,7). Miejscowość tę natomiast przecina ulicami: Widokową i Żurawim Traktem. Idąc dalej wśród rozrastającej się zabudowy letniskowej szlak przybliża się do położonego w dolinie rzeki jeziora Głęboczko. Skrajem lasu dochodzi nad jego północny brzeg a dalej prowadzi nadbrzeżną drogą do południowego końca mijając mniej więcej w połowie długości zagospodarowane miejsce wypoczynku (km 47,6). Teraz szlak  skręca ostro w prawo i biegnie szeroką, pnącą się drogą w głębokim jarze w kierunku północnym do wsi Michalin. Osiąga ją, skręca w prawo (km 49,1) i zaraz dochodzi do rozwidlenia. W lewo droga do Nowej Wsi Przywidzkiej, szlak dalej prosto przez pola, obok starego cmentarzyka ewangelickiego za betonowym ogrodzeniem. Zaraz za nim rozwidlenie i zabudowania osady Krymki (km 50,0), szlak wybiera drogę lewą, potem ponownie lewą i obok zabudowy letniskowej przez las i przez pole doprowadza do asfaltówki. Na niej skręca w prawo na Majdany, by zaraz minąć po lewej (przy szosie) stary cmentarz poewangelicki (km 51,1). Zaraz za Majdanami szlak schodzi z drogi asfaltowej w lewo i udaje się do lasu, w którym napotyka leśny parking. Teraz przez prawie 4 kilometry szlak prowadzi do Borcza prostą drogą, najpierw leśną, później polną. W Borczu szlak wychodzi na szosę Żukowo – Kościerzyna (droga nr 20), skręca w prawo przecina wieś mijając oba znajdujące się tutaj przystanki PKS-u, szkołę (km 55,1) i dociera do zespołu parkowo-dworskiego z zabudowaniami folwarcznymi mieszczącego hotel i restaurację przy zakładzie produkcji pierza i puchu.  Zostawia te obiekty z prawej strony i tuż za lipową aleją - asfaltową drogą po lewej prowadzącą do Trątkownicy podąża w lewo skos polną drogą, niemal na północ. Droga ta doprowadza do lasu, w lesie szlak niebawem wychodzi na wyraźną drogę poprzeczną, na której spotyka szlak niebieski Kartuski Teraz następuje skręt w lewo - dalsza trasa prowadzi tym leśnym gościńcem na południowy-zachód. Po kilometrze szlak natrafia na cmentarzysko kurhanowe (km 58,7) a przy nim miejsce odpoczynku. Stąd podąża dalej w tym samym kierunku tą wygodną drogą gruntową, którą wkrótce zastępuje asfaltowa - wyjście na szosę z Borcza. Idąc asfaltówką prowadzącą w głębokim wykopie szlak osiąga Trątkownicę (km 59,4) i na jej końcu schodzi z szosy w lewo do lasu. Biegnie piaszczystą drogą przez las a następnie klonową aleją (po lewej pola). Po zakręcie w lewo szlak przechodzi przez Wyczechowo skręcając przy kapliczce ponownie w lewo. Za Wyczechowem szlak na rozdrożu (km 61,0) udaje się w prawo, w aleję okoloną starodrzewem (lewa droga doprowadza do szosy kościerskiej). Pozwala ona dotrzeć do skraju lasu, gdzie znaki wiodąc jego obrzeżem doprowadzają do skrzyżowania w miejscowości Nowy Dwór. Tutaj następuje skręt w prawo. Szlak przechodzi przez osiedle domków letniskowych, a przy krzyżu ponownie skręca w prawo. Za kolejnym zakrętem - w lewo - przecina pas lasu a następnie wychodzi na aleją ze starodrzewem. Przy leśniczówce Sarni Dwór, która znajduje się po prawej stronie drogi (km 64,1), szlak skręca w lewo i wchodzi w las. Po 650 metrach szlak skręca w prawo i po kolejnych 650 metrów wychodzi na szosę Kartuzy-Egiertowo. Tu podąża w lewo na południowy-zachód a po ponad 600 m na jej łuku opuszcza ją w prawo, podążając dalej w tym samym kierunku na Sławki. Szlak przeprowadza przez Graniczny Dwór (km 66,5) a dalej przez Sławki. Najpierw są Górne a po licznych zakrętach i zejściu głębokim jarem – Dolne ze stacją kolejową Sławki na linii Gdynia – Kościerzyna (km 68,1).  Tutaj szlak przechodzi przez tory kolejowe i skręca w lewo w kierunku Rątów. Następnie mijając widoczne z lewej jezioro Rąty przecina tę wieś z drogą odbijającą przy krzyżu w prawo do Goręczyna (km 69,4). Za wsią na rozwidleniu dróg podąża dalej prosto (w prawo na Ostrzyce, w lewo na Rybaki), a przed gospodarstwem skręca w lewo do lasu.  Teraz szlak prowadzi cały czas lasem generalnie w kierunku południowym, najpierw (krótko) skrajem (widok) ale cały czas pod górę a następnie po minięciu kulminacji (230,5 m npm) schodzi ze wzniesienia i zatacza łuk w prawo. Wychodzi z lasu (po lewej doskonały widok na Wieżycę) i dalej biegnie wzdłuż pól i działek letniskowych ale też wciąż skrajem lasu. Po niespełna 900 m szlak skręca w lewo (naprzeciwko stacja kolejowa Wieżyca), po chwili znowu w lewo i wzdłuż torów dochodzi do przejazdu kolejowego. Przecina tory (km 73,1) i podąża prosto odcinkiem szosy (pozostawiając stację kolejową po prawej). Następnie szlak skręca w prawo i idzie piaszczysto-kamienistą drogą, a po zakręcie w prawo wchodzi do lasu. Po dość krętym odcinku leśnym szlak czarny przecina szosę – fragment Drogi Kaszubskiej, wkracza ponownie w las i tym samym na teren rezerwatu „Szczyt Wieżyca” . Następnie krętą trawersującą trasą dostaje się na kulminację Wieżycy (328,6 m npm) z wieżą widokową /wejście płatne/ (km 75,6).  Szlak schodzi z Wieżycy w kierunku południowym i południowo-wschodnim do szosy prowadzącej do Szymbarka i znajdującego się tu parkingu (km 76,3). Przecina ją i dalej podąża  trasą przebiegającej tu leśnej ścieżki przyrodniczej „Pod Wieżycą”. Na rozdrożu zostawia  ją, skręca w prawo a następnie wychodzi na drogę asfaltową, którą idzie dalej w prawo w kierunku Szymbarka. Droga ta prowadzi z Szymbarka do Centrum Edukacji i Promocji Regionu. Szlak mija po prawej pomnik 10 Polaków zamordowanych przez hitlerowców w Szymbarku w 1944 r.,  dalej cmentarz i dochodzi do restauracji „Pod Wieżą”. Tu na głównej ulicy – drodze do Stężycy (km 77,9) skręca w lewo. W miejscu tym znajduje się początek krótkiego szlaku koloru żółtego do Krzesznej. Szlak podąża szosą zostawiając po prawej poewangelicki kościół p/w św. Teresy od Dzieciątka Jezus.  Po około 500 m opuszcza Szymbark, bowiem przy krzyżu skręca w prawo do Potuł, do których dociera prowadząc najpierw asfaltówką, a później utwardzoną drogą gruntową. Na skrzyżowaniu w centrum Potuł (km 79,3), szlak udaje się w lewo ulicą Na Szlaku (sic!). Biegnie polną drogą w kierunku południowo-zachodnim, by po dwóch zakrętach dotrzeć do skraju lasu a potem wejść w głęboki jar. Po wyjściu z jaru szlak dochodzi w pobliże jeziora Kniewo. Skręca w prawo i idąc w dół dociera bezpośrednio nad brzeg jeziora. Teraz krótko biegnie jego brzegiem i zaraz je opuszcza podążając w górę, w prawo. Następnie skręca w lewo i po minięciu leśnego oczka przez najbliższe 2 km wiedzie naprzemiennie przez pola i las. Przed Gołubiem droga staje się żwirowo-kamienista (z resztkami asfaltu). W samej wsi szlak wychodzi na szosę i skręca w lewo. Po 400 m  mając cały czas z prawej tory linii kolejowej Gdynia- Kościerzyna szlak dochodzi do szosy z Szymbarka i krzyża (z lewej). Kieruje się w prawo do przejazdu kolejowego a za nim - mijając w oddali z lewej stację kolejową Gołubie Kaszubskie (km 83,4) - podąża dalej szosą w kierunku centrum Gołubia. (tg,kj)

odcinek zachodni


Szlak z rejonu stacji kolejowej w Gołubiu (PKP Gołubie Kaszubskie), a dokładniej od przejazdu przez tory i drogi do stacji (km 79,5) idzie szosą w kierunku południowo-zachodnim przez centrum wsi. Mija zabudowania rozciągnięte wzdłuż drogi a wśród nich szkołę, sklepy, budynek Straży Pożarnej. Po około 800 m dochodzi do murowanej kapliczki, przy drodze ze Zgorzałego i Starych Czapli (km 80,3), gdzie spotyka szlak czerwony Kaszubski. Na łuku szosy szlak czarny schodzi z niej (pozostawiając szlak czerwony) i podąża dalej prosto, pod górę. Idzie drogą wzdłuż lasu około pół kilometra (z prawej domki letniskowe) a potem odbija w lewo w las. Po 800 metrach w rejonie osady Mestwin (w głębi) skręca ostro w prawo (km 81,6), po niecałym kilometrze znowu w prawo. Wkrótce w miejscu rozejścia dróg w rejonie rezerwatu archeologicznego (cmentarzysko kurhanowe) szlak skręca jeszcze raz w prawo i dociera do leśniczówki Uniradze ; przy której znajduje się parking leśny (km 83,0). Zaraz za leśniczówką znaki prowadzą w lewo i po chwili ponownie w lewo. Na najbliższej leśnej krzyżówce, gdzie szlak zakręca w prawo, umieszczona jest tabliczka informująca, że to teren cmentarzyska kurhanowego, w pobliżu w lesie można odnaleźć te obiekty.  Do miejscowości Zgorzałe szlak dociera wpierw skręciwszy w lesie dwa razy w lewo, przy czym po drugim skręcie zmienia leśną drogę w żwirowo-kamienistą, stającą się z czasem asfaltową. W Zgorzałem  szlak przekracza szosę prowadzącą do Stężycy (km 85,9) i schodzi prosto w dół do Jeziora Raduńskiego Górnego. Nad jeziorem skręca w prawo i teraz podąża jego brzegiem niemal 2 kilometry, częściowo trawiastą ścieżką, aż do wyjścia na szosę Kartuzy - Bytów w rejonie Łączyna. Na szosie szlak udaje się w lewo, przez przesmyk raduński (km 88,1), który teraz jest nazywany Bramą Kaszubską. Stąd w prawo doskonały widok na Jezioro Raduńskie Dolne.  Następnie szlak schodzi z szosy w prawo i dalej podąża asfaltową drogą biegnąca brzegiem jeziora. Teraz szlak będzie przemierzał rozległy obszar wsi Łączyno oraz jej części z rozrzuconą zabudową gospodarstw, letnisk i ośrodków wypoczynkowych. Za ośrodkiem „Modrok" szlak dochodzi w rejon nasady półwyspu Hel, wykształconego między jeziorami Raduńskim a Łaczyńskim i Nierzostowo, co powoduje, iż jest stąd rewelacyjny widok na okolicę. Szlak skręca w lewo, w dół i idzie między gospodarstwami drogą z płyt. Potem znowu udaje się w lewo, teraz asfaltówką przez wieś Łączyno (km 90,3). Po prawej mija krzyż, a po chwili skręca w prawo i polną drogą między domami idzie na północ powyżej widocznego w dole z prawej strony Jeziora Łączyńskiego. Szlak mija z prawej krzyż i gospodarstwo, odbija nieco w lewo i polną drogą dochodzi do Łączyńskiego Młyna, gdzie na rozejściu dróg (km 91,7), z lewej strony stoi kapliczka - rzeźbiony pień drzewa, a w nim św. Józef z Panem Jezusem. Stad już blisko do Wygody Łaczyńskiej z widocznym z dala kościołem. W Wygodzie Łączyńskiej koło plebanii szlak wychodzi na szosę, prowadząca z Borucina do Miechucina, skręca w prawo i podąża nią dalej prosto. Z prawej strony pozostawia neobarokowy kościół pw. św. Józefa i znajdujący się nieopodal niego za drogą prostopadłą do Chmielna (km 92,6) – cmentarz. Stąd szlak idzie ponad kilometr szosą mijając z lewej kapliczkę z Matką Boską a potem (też z lewej) krzyż, by następnie skręcić w lewo, na Długi Kierz. Około 700 m biegnie drogą asfaltową, lekko pod górę mijając po prawej znów kapliczkę (z Matką Boską) a potem skręca z szosy w prawo na północ w polną ścieżkę. Teraz nastąpi długi odcinek szlaku o generalnym kierunku północnym, w którym będzie on podążał krętą i zmienną trasą, drogami i dróżkami, wśród pól, lasków i pojedynczych zagród. Po około 4 kilometrach takiego biegu na pograniczu gmin Sierakowice i Chmielno, na którym szlak minie kilka wybudowań Długiego Kierza czy też Borzestowa i raz po raz przetnie torowisko, tu już mało czytelne, dawnej kolejki gospodarczej do zwózki kamienia, znaki osiągają południową granicę dużego i w tej części dość rozczłonkowanego kompleksu leśnego, jakim są Lasy Mirachowskie. W lesie szlak podąża torowiskiem wspomnianej kolejki i po 1,7 km na skraju polany Mojuszewskiej Huty (km 100,4) je opuszcza. Teraz pójdzie dalej w dotychczasowym kierunku prze las ale drogą gruntową. Wychodzi z lasu w Mojuszu i idzie drogą na wprost mając tory kolejowe z dawnym przystankiem (km 101,4) z lewej. Idąc w dół przez tory można dojść do przystanku PKS. Przed zakładem betoniarskim szlak odchodzi w lewo, by przez tory i ścieżką leśną sprowadzić do szosy Kartuzy - Sierakowice. Tu zaraz przecina szosę a następnie udaje się na północ przez kolejną partię lasu. Cały kolejny leśny odcinek szlaku wiedzie mniej więcej prosto w kierunku północnym z lekkim odbiciem na wschód  tylko w połowie drogi jest wyraźny skręt w prawo.
Po wyjściu po niespełna 2 km z lasu szlak wiedzie przez Łączki (km 103,7) potem na zachód, w dół wąwozem, by dotrzeć do drogi Glinne – Bącz. Tu skręca w lewo zaraz potem w prawo i pagórkowatym terenem wiedzie przez pola i łąki. Przed laskiem skręca w lewo i drogą w jarze dociera do niewielkiej miejscowości Bór.  Mija gospodarstwa, krzyż po lewej i już w lesie na skrzyżowaniu udaje się w lewo (km 106,0). Idąc dalej prosto można dojść do rezerwatu „Staniszewskie Błota”. Szlak idzie na północ, po 600 m odbija w lewo a potem pójdzie na północny-zachód blisko brzegu lasu zboczem dolinki, którą płynie Bącka Struga. W końcu szlak wychodzi z lasu i idzie skrajem pól, a następnie wśród nich. Za krzyżem (po lewej) przechodzi mostkiem nad Bącką Strugą (km 108,0) i wkrótce skręca w prawo. Po chwili mija po prawej krzyż, po lewej kapliczkę z Matką Boską i małą dzwonnicą u góry w otoczeniu 4 jesionów , po prawej kolejny krzyż kwietny (tu ładny widok na Jezioro Bąckie) i dociera do centrum Bącza. Tu następne krzyże, szkoła, przystanek PKS i szlak dochodzi do szosy (km 109,2). Przy krzyżu skręca w lewo i idzie tą szosą około 500 m a potem kieruje się  w prawo drogą wysadzaną drzewami. Wśród pojedynczych zabudowań doprowadza ona do lasu i tu wiedzie dalej prosto w tym samym (zachodnim z lekkim odbiciem na południe) kierunku. Po skręcie w prawo szlak wychodzi na krótko na bitą drogę prowadzącą do leśniczówki w Mirachowie, a potem podąża dalej w kierunku północno-zachodnim, by zaraz dojść na skraj południowej części rezerwatu przyrody „Kurze Grzędy”. Po 350 m szlak wychodzi na przecinkę i tu skręca w lewo, by wykorzystać ją na odcinku prawie 400 m czyli do skraju rezerwatu „Jezioro Turzycowe” (km 112,2). Następnie krętą i zmienną trasą rozpoczynającą się drogą przy jeziorku udaje się na południe w kierunku Bukowa. Po skręcie w prawo i krótkiej partii leśnej szlak dochodzi do wsi. Tu idzie wśród pól i zagród mając z lewej w oddali Jezioro Bukowskie. Przecinając Bukowo szlak mija po prawej krzyż, później po lewej kapliczkę (km 114,1) i na końcu wsi po prawej kolejny krzyż. Z Bukowa wychodzi utwardzoną drogą i zaraz udaje się w lewo na południe w las. Teraz następuje leśny około 3 kilometrowy odcinek prowadzący najpierw w zasadzie na południe a po minięciu pomnika przyrody - rosłej sosny pospolitej bardziej na zachód. W efekcie po minięciu wcześniej zabudowań na niewielkiej polanie będących dawnym leśnictwem Sierakowice /na niektórych mapach opisywanych jako Gajek/ (km 118,1), szlak wychodzi z lasu (km 118,9). Stąd udaje się dalej na zachód brzegiem lasu, obok gospodarstwa, potem kapliczki i kolejnych zabudowań, będących częścią Sierakowic noszących nazwę Sosnowa Góra. Dalej znaki wiodą polną drogą, która wkrótce (obok podstacji energetycznej) zostaje utwardzona płytami betonowymi. Dalej szlak po prawej mija Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej i skręca w lewo wzdłuż torów nieczynnej kolei Kartuzy – Lębork. Na dawnym przejeździe kolejowym, przechodzi przez nie a potem przez ulicę Piwną i dalej mijając stację benzynową podąża prosto na zachód. Z prawej mija krzyż, Nowe Osiedle, cmentarz, plebanię a przy kościele p/w św. Marcina (teraz w rozbudowie) łączy się ze szlakiem czerwonym Kaszubskim dochodzącym z prawej. Oba szlaki zaraz kończą swój bieg w centrum Sierakowic, na Rynku przeciętym drogą z Gdańska (km 120,9). Na lipie (po zachodniej stronie Rynku przy schodach do kościoła), gdzie umieszczone są ostatnie znaki tych szlaków, znajduje się też zielone kółko, bowiem tutaj również zaczyna się szlak Kręgów Kamiennych koloru zielonego.


Szczegółowe mapy szlaku




Pomorskie Porozumienie Oddziałów PTTK w Gdańsku
Pomorska Komisja Turystyki Pieszej
Podkomisja Szlaków i Zagospodarowania

INFORMACJA 81
O zmienie na odcinku centralnym szlaku Wzgórz Szymbarskich

W 2013 roku podczas prac znakarskich na odcinku centralnym dokonano zmian przebiegu szlaku między Hutą Dolną a Majdanami. W nowej wersji szlak skrajem lasu dochodzi nad malownicze jezioro Głęboczko, podąża jego północno-zachodnim brzegiem a potem przez Michalin wraca na starą trasę. Zmiana miała na celu usunięcie dotychczasowych  niedogodności trasowych szlaku oraz  podniesienie jego atrakcyjności.
Korekta trasy wydłużyła długość szlaku o około 2 km. 
Zmiany zostaną wkrótce wprowadzone do serwisu szlakowego.


Gdańsk, czerwiec 2013



Pomorskie Porozumienie Oddziałów PTTK w Gdańsku
Pomorska Komisja Turystyki Pieszej
Podkomisja Szlaków i Zagospodarowania

INFORMACJA 70
O kładce na Raduni

Wszystkich, nie tylko pieszych turystów, z pewnością ucieszy wiadomość, iż pod koniec marca została odbudowana kładka na Raduni między Niestępowem a elektrownią w Łapinie  w  km 33+350 rzeki.
W ten sposób sukcesem zakończyły się starania Pomorskiej Komisji Turystyki Pieszej i Oddziału Regionalnego PTTK w Gdańsku, ale bez wątpienia wpływ na ten efekt miało również działanie czy też przychylność innych instytucji i osób. Największe podziękowania należą się tu Nadleśnictwu w Kolbudach, które kładkę zrealizowało. Należy przypomnieć, iż przez kładkę przechodzi czarny szlak Wzgórz Szymbarskich z Sopotu do Sierakowic.



Gdańsk, marzec 2012



Pomorskie Porozumienie Oddziałów PTTK w Gdańsku
Komisja Turystyki Pieszej
Podkomisja Szlaków i Zagospodarowania

KOMUNIKAT 15

O braku ciągłości trasy na szlaku Wzgórz Szymbarskich koloru czarnego

Wobec zniesienia przez rzekę Radunię mostku, a właściwie drewnianej kładki, która znajdowała się poniżej Niestępowa czyli mniej więcej między Sulminem a Łapinem został przerwana trasa szlaku Wzgórz Szymbarskich w km 31,0 jego biegu.
PTTK podjęło działania, by kładka została odbudowana, bowiem nie ma możliwości, aby korzystać ze szlaku i  przebyć Radunię w innym miejscu. Jednakże do tego czasu: idąc od strony Otomina wędrówkę od skrzyżowania blisko Raduni można kontynuować szlakiem zielonym Skarszewskim. Po drugiej stronie rzeki jako miejsce węzłowe należy przyjąć Łapino w gminie Kolbudy.


Gdańsk, marzec 2011



Pomorskie Porozumienie Oddziałów PTTK w Gdańsku
Pomorska Komisja Turystyki Pieszej
Podkomisja Szlaków i Zagospodarowania

INFORMACJA 42

O zmianach w sieci szlaków pieszych w rejonie Babiego Dołu

W bieżącym roku wprowadzono zmiany w przebiegu szlaków: niebieskiego Kartuskiego i czarnego Wzgórz Szymbarskich w rejonie rzeki Raduni między Babim Dołem i Borczem. W ich wyniku powstało połączenie obu szlaków w lesie nadraduńskim. Zmiany te, a zwłaszcza poprowadzenie szlaku czarnego obok cmentarzyska kurhanowego, umożliwią odwiedzenie tego miejsca, choćby trasą z Borcza do stacji kolejowej w Babim Dole czyli z wykorzystaniem odcinków obu szlaków. W wyniku zmian długości obu szlaków zmieniły się nieznacznie.

Gdańsk, listopad 2010



Pomorskie Porozumienie Oddziałów PTTK w Gdańsku
Komisja Turystyki Pieszej
Podkomisja Szlaków i Zagospodarowania

KOMUNIKAT 9

o utrudnieniach w przebyciu szlaku Wzgórz Szymbarskich koloru czarnego w rejonie Doliny Radości

W związku z rozbudową ujęcia wody w Dolinie Radości na końcu ulicy Bytowskiej praktycznie nie ma możliwości przebycia odcinka szlaku miedzy km 12 a km 13,2  czyli od Doliny Radości poprzez początek Doliny Wężów do Kleszej Doliny.

Na tym fragmencie szlaku idąc od Sopotu najlepiej teraz po wyjściu na ulicę Bytowską pójść w prawo czyli w górę Potoku Oliwskiego a po 300 m za dawną leśniczówką i za zakrętem wybrać lewą drogę asfaltową. Ta poprowadzi w Kleszą Dolinę (Kleszy Las), gdzie przy pomnikowej sośnie napotka się czarny szlak.

By kontynuować wędrówkę szlakiem należy podążyć za jego znakami w prawo. Proponowane obejście to w rzeczy samej skrót pomijanego odcinka szlaku nieco krótszy od trasy właściwej.

Gdańsk, marzec 2010



Pomorskie Porozumienie Oddziałów PTTK w Gdańsku
Komisja Turystyki Pieszej
Podkomisja Szlaków i Zagospodarowania

INFORMACJA 9

O zmianie trasy szlaku czarnego Wzgórz Szymbarskich w okolicy Matarni

W związku z zakończeniem prac na obwodnicy Trójmiasta w węźle drogowym Matarnia dokonano zmiany trasy szlaku czarnego Wzgórz Szymbarskich w tym rejonie przeprowadzając go przez Złotą Karczmę. Tym samym zostaje uruchomiony zamknięty odcinek szlaku między Trawiastą Drogą a Matarnią.


Gdańsk, wrzesień 2004

KOMUNIKACJA
czyli jak dostać się na szlak
możliwości dojazdu środkami transportu publicznego
KOMUNIKACJA AUTOBUSOWA:
Początkowy fragment szlaku (w rejonie Trójmiasta) przebiega na obszarze działania komunikacji miejskiej, nie daleko od głównej linii Szybkiej Kolei Miejskiej w Trójmieście (SKM). Dalsze odcinki (kaszubskie) szlaku poprowadzone są w terenie obsługiwanym głównie przez PKS Gdańsk. Końcowy - Sierakowicki odcinek położony jest w zasięgu działania trzech regionalnych przewoźników autobusowych: PPKS w Słupsku, PKS Gdańsk i P.A. "Gryf". Dodatkowo istnieje możliwość dojazdu lub powrotu autobusami Dunn-Line Polska i PKS Wejherowo. Dojazd i powrót z Sopotu oraz z początkowych odcinków szlaku jest bardzo łatwy. W zasięgu 2 km od szlaku znajdują się stacje i przystanki autobusowe ZKM w Gdyni (linie do Gdyni) i ZTM w Gdańsku (linie w kierunku Gdańska). Pojazdy kursują z wysoką częstotliwością, nawet w dni wolne od pracy. Dodatkowo w rejon Matarni dojechać można bezpłatnymi autobusami w Gdańska i Gdyni jadącymi do Parku Handlowego "Matarnia". Do południowo-zachodnich części Gdańska dojechać można autobusami ZTM Gdańsk (z Centrum), PKS Gdańsk oraz linią 801 P.A. "Gryf". Po opuszczeniu Gdańska, jeszcze do Otomina dojechać można komunikacja miejska. Pozostałe odcinki dostępne są wyłącznie za pomocą linii komunikacji regionalnej. Okolice Gdańska obsługiwane są przez PKS Gdańsk i firmę Roki-Trans. W środkowej części szlaku (od Czapelska do Gołubia) obsługę zapewnia już tylko PKS Gdańsk oraz pojedyncze kursy PPKS w Starogardzie Gdańskim (kursy Gdańsk - Kościerzyna). Stan ten utrzymuje się aż do wsi Łączyno, gdzie oprócz PKS Gdańsk pojawiają się autobusy Dunn-Line i PPKS Bytów. Odcinek Mojusz - Sierakowice dostępny jest nie tylko liniami PKS Gdańsk, ale także PPKS Słupsk, Veolia Transport Gdynia i linią 4 firmy P.A. "Gryf". Do Bącza można dostać się autobusami PKS Gdańsk i autobusami linii 5 P.A. "Gryf". Sierakowice to z kolei mały węzeł lokalny. Tu kończy trasę wiele kursów z Kartuz (linia 4 P.A. "Gryf"), Gdańska i Lęborka a także z Wejherowa (linia 678 PKS Wejherowo). Duża liczba przewoźników regionalnych w rejonie Sierakowic spowodowała obniżenie cen za przejazdy. Niższe ceny oferowane są w kursach PKS Gdańsk, PKS Wejherowo i P.A. "Gryf". W PKS Wejherowo i P.A. "Gryf" są to ceny stałe, w PKS Gdańsk - ceny promocyjne, wprowadzone czasowo.
Podstawowe informacje na temat podróży autobusami (cen biletów, rozkładów jazdy) można znaleźć na stronach internetowych organizatorów i przewoźników: http://www.zkmgdynia.pl/, http://www.ztm.gda.pl/, http://www.pks.gdansk.pl/, http://www.gryfkartuzy.pl/, http://www.veolia-transport.pl/, http://www.pks.slupsk.pl/ oraz http://www.pksw.pl/.

KOMUNIKACJA KOLEJOWA:
Wykorzystując połączenia kolejowe można dostać się na szlak jedynie w odcinku początkowym (Sopot i Gdańsk) oraz w części środkowej szlaku (Wieżyca, Gołubie). Gdańsk i Sopot obsługiwane są przez Szybką Kolej Miejską. Pociągi SKM kursują bardzo często łącząc Wejherowo z Gdańskiem, oraz miejscowości odległe od nich o kilkadziesiąt km (Tczew, Malbork, Lębork). Do Sopotu można także dojechać pociągami PKP Przewozy Regionalne, Koleje Mazowieckie i PKP InterCity. W rejon Wieżycy można dojechać pociągami PKP Przewozy Regionalne, kursującymi na trasie Gdynia - Kościerzyna. Jest to też jedyna możliwość dojechania z rowerem przy wykorzystaniu środków komunikacji publicznej. Kłopotem może być jedynie zbyt mała pojemność pasażerska niektórych pociągów, zwłaszcza w środku sezonu. (Rower można przewieźć także autobusami P.A. "Gryf", ale za każdym razem trzeba uzyskać zgodę kierowcy.

INFORMACJE: Przy danej miejscowości podane będą nazwy przystanków i zakodowane nazwy przewoźników zatrzymujących się na nich. Oprócz stron konkretnych przewoźników, wyszukując połączenie można korzystać ze stron Internetowych zawierających wszystkie rozkłady jazdy: http://www.pkp.pl/ i http://www.rozklady.com.pl/
KM - komunikacja miejska, PKS - autobusowa komunikacja regionalna, PKP - komunikacja kolejowa

SKM - Szybka Kolej Miejska
PR - PKP Przewozy Regionalne
IC - PKP InterCity
ZKM - Zarząd Komunikacji Miejskiej w Gdyni
MZK - Miejski Zakład Komunikacji w Wejherowie
PKSW - Pomorska Komunikacja Samochodowa Wejherowo
VTG - Veolia Transport Gdynia
PODSTAWOWA
PUNKT NA SZLAKU
KM SZLAKU
POŁĄCZENIA KOMUNIKACYJNE
(RODZAJ, NAZWA PRZYSTANKU, PRZEWOŹNIK)
SOPOT UL. 1 MAJAkm szlaku 0,0/120,3PKP: SOPOT (IC, PR, KM)
SKM: SOPOT
PKS: SOPOT, BOHATERÓW MONTE CASSINO (kursy pospieszne, przelotowe)
KM: SOPOT, BOHATERÓW MONTE CASSINO, SOPOT DWORZEC PKP, SOPOT UNIWERSYTET GDAŃSKI (ZKM, ZTM)
GDAŃSK ZŁOTA KARCZMAkm szlaku 15,8/104,5KM: ZŁOTA KARCZMA (ZKM, ZTM)
GDAŃSK-KOKOSZKI, UL. FABRYCZNAkm szlaku 20,0/100,3KM: KOKOSZKI (ZTM)
PKS: GDAŃSK-KOKOSZKI (trasa Gdańsk - Żukowo) (GDA, STGD, SŁ, GRYF-l. 801)
JEZIORO OTOMIŃSKIE, BRZEG PÓŁNOCNYkm szlaku 25,3/95,0KM: OTOMIN (ZTM)
ŁAPINO DOLNE, DAWNA STACJA KOLEJOWAkm szlaku 32,2/81,1PKS: ŁAPINO (trasa Kolbudy - Łapino) (GDA-l.855, ROKI)
ŁAPINO KARTUSKIE, DROGA DO WIDLINAkm szlaku 33,8/86,5PKS: ŁAPINO KARTUSKIE (trasa Kolbudy - Żukowo) (GDA)
CZAPELSKOkm szlaku 37,3/83,0PKS: CZAPIELSK-WIEŚ (trasa Kolbudy - Buszkowy) (GDA-l.856, ROKI)
MARSZEWSKA GÓRAkm szlaku 42,1/78,2PKS: MARSZEWSKA GÓRA (trasa Kolbudy - Egiertowo) (GDA)
MAJDANYkm szlaku 48,2/72,1PKS: MAJDANY (trasa Kolbudy - Egiertowo) (GDA)
BORCZkm szlaku 52,2/68,1PKS: BORCZ (trasa Żukowo - Kościerzyna) (GDA, STGD)
GRANICZNY DWÓR, KRZYŻkm szlaku 62,1/58,2PKS: OWCZARNIA (trasa Kartuzy - Egiertowo) (GDA, GRYF-l.3)
SŁAWKIkm szlaku 63,7/56,6PKP: SŁAWKI (trasa Gdynia - Kościerzyna) (PR)
WIEŻYCA, STACJA KOLEJOWAkm szlaku 68,7/51,6PKS: WIEŻYCA, D.K. (trasa Kartuzy - Kościerzyna) (GDA)
PKP: WIEŻYCA (trasa Gdynia - Kościerzyna) (PR)
WIEŻYCA, SZCZYTkm szlaku 71,2/49,1PKS: SZYMBARK-SKRZYŻOWANIE (trasa Kartuzy - Kościerzyna) (GDA)
SZYMBARKkm szlaku 73,4/46,9PKS: SZYMBARK (trasa Kartuzy - Kościerzyna) (GDA)
GOŁUBIEkm szlaku 78,9/41,4PKS: GOŁUBIE (trasa Kartuzy - Kościerzyna) (GDA)
PKP: GOŁUBIE KASZUBSKIE (trasa Gdynia - Kościerzyna) (PR)
ZGORZAŁE, SZOSA DO STĘŻYCYkm szlaku 85,3/34,9PKS: ZGORZAŁE (trasa Kartuzy - Kościerzyna) (GDA, DL)
SZOSA KARTUZY-BYTÓW, BRAMA KASZUBSKAkm szlaku 87,5/32,7PKS: ŁĄCZYNO N/Ż (trasa Kartuzy - Sulęczyno) (GDA, DL, BYT)
WYGODA ŁĄCZYŃSKAkm szlaku 92,3/28,0PKS: WYGODA ŁĄCZYŃSKA (trasa Kartuzy - Miechucino) (GDA)
DŁUGI KIERZ, WYBUDOWANIEkm szlaku 94,4/25,9PKS: BORZESTOWO-WYBUDOWANIE (trasa: Kartuzy - Miechucino) (GDA)
MOJUSZ, DAWNA STACJA KOLEJOWAkm szlaku 100,8/19,5PKS: MOJUSZ PKP (trasa Kartuzy - Sierakowice) (GDA, SŁ, DL, GRYF-l.4)
BĄCZkm szlaku 108,6/11,7PKS: BĄCZ (trasa Kartuzy - Bącka Huta) (GDA, GRYF-l.5)
SIERAKOWICEkm szlaku 120,3/0,0PKS: SIERAKOWICE (węzeł komunikacyjny) (GDA, SŁ, VT, WWO-l.678, GRYF-l.5)
POMOCNICZA
PUNKT NA SZLAKU
INFORMACJE O KOMUNIKACJI
INFORMACJE O DOJŚCIU NA SZLAK
SOPOT, DOLINA ŚWIEMIROWSKASKM: SOPOT WYŚCIGI
KM: SOPOT REJA (ZKM, ZTM)
ok. 2 km na wschód od szlaku (km szlaku 2,8/117,5)
DOLINA POTOKU RYNARZEWSKIEGOKM: RENUSZEWO (ZKM, ZTM)ok. 1 km na wschód od szlaku wzdłuż ul. Spacerowej (km szlaku 5,9/114/4)
CZAPELSKOPKS: CZAPELSKO, SKRZYŻOWANIE (GDA, ROKI, STGD)ok.1 km na południe od centrum wsi (km szlaku 37,3/83,0)
WYCZECHOWO-OSADYPKS: WYCZECHOWO (GDA, STGD)ok.2 km na wschód od centrum wsi (km szlaku 56,6/63,7)
SARNI DWÓR, LEŚNICZÓWKAPKS: HOPOWO (GDA, STGD)ok.2 km na wschód od leśniczówki (km szlaku 59,7/60,8)
ŁĄCZYNO, SKRZYŻOWANIEPKS: ŁĄCZYNO (GDA)ok.1 km na zachód od wsi (km szlaku 89,7/30,6)

Odejścia i warianty trasy

Wycieczki na szlaku

Historia szlaku

INFORMACJE TECHNICZNE
oznaczenie kodowe szlakudawniejsze
(do 2001 r.)
 GD-1208-s 
 poprzednie
(od 2002 r. do 2011)
 PM-1536-sobecne
(od 2011 r.)
 PM-167-s
ranga szlaku
szlak o znaczeniu regionalnym
położenie administracyjne szlaku miasto Sopot, miasto Gdańsk, gmina Kolbudy, gmina Żukowo, gmina Przywidz, gmina Somonino, gmina Stężyca, gmina Kartuzy, gmina Sierakowice
położenie turystyczne szlaku szlaki regionu gdańskiego
grupa szlaków Trójmiasta i okolic
administrator terenów leśnych szlaku Nadleśnictwo Gdańsk z siedzibą w Gdyni -
Leśnictwa: Sopot, Renuszewo, Matemblewo
Nadleśnictwo Kolbudy -
Leśnictwa: Otomin, Górny Zamszcz, Borcz, Sarni Dwór
Nadleśnictwo Kartuzy -
Leśnictwa: Kolańska Huta, Drozdowo, Uniradze, Glinne, Bącka Huta
jedn. org. PTTK nadzorująca szlak / opiekun Oddział Regionalny PTTK Gdańsk, ul. Ogarna 72
tel. 58 3011488 - Pomorska Komisja Turystyki Pieszej
przy Pomorskim Porozumieniu Oddziałów PTTK w Gdańsku
ostatnie odnowienie szlaku2010: Sopot – Jezioro Otomińskie, Majdany - Gołubie
2012: Jez. Otomińskie - Czapielsk
2013:  Czapielsk – Majdany, Gołubie - Sierakowice
wyposażenie szlaku w znaki informacyjne drogowskazy: łącznie 32 szt. ustawiane w latach 1995-2000
tablice: Droga Nadleśniczych, Wzniesienie Marii, Matarnia , ustawione w 1997 r, Wieżyca (PKP) i Szymbark - w 2000.
dokumentacja szlaku brak
ostatnie zmiany przebiegu 2002: zmieniony końcowy odcinek szlaku, zakończenie szlaku przeniesione
z Kamienicy Królewskiej do Sierakowic
2004: zmiana w rejonie Matarni
2008: zmiana między Jez. Otomińskim a doliną Raduni
2010: zmiana w rejonie Borcza (dojście szlaku do cmentarzyska kurhanowego) i obok Wieżycy
2013: zmiana w rejonie jeziora Głęboczko (przebieg brzegiem jez. Głęboczko i przez Michalin)
projektowane zmiany przebiegu i inne modyfikacje
 
inne szczegółowy przebieg (mapy 1:25 tys.) - OR PTTK Gdańsk;
materiały robocze - Podkomisja Szlaków KTP (PPO PTTK) Gdańsk

Wydawnictwa o szlaku
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
MERCURIUS GEDANENSIS
SZLAKI PIESZE - REGIONY
Region Gdański
Region Malborsko-Kwidzyński
Region Chojnicki
Region Słupski
SZLAKI POBRZEŻA
Grot Mechowskich
Krawędzią Kępy Puckiej
Nadmorski Bałtycki
Nadmorski Zatokowy
Puszczy Darżlubskiej
Swarzewski
SZLAKI TRÓJMIASTA I OKOLIC
Bursztynowy
Do Wieży Kolibkowskiej
Domów Podcieniowych
Fortyfikacji Nadmorskich
Kartuski
Kępy Redłowskiej
Motławski
Skarszewski
Trójmiejski
Wejherowski
Wyspy Sobieszewskiej
Wzgórz Szymbarskich
Zagórskiej Strugi
Źródła Marii
SZLAKI POJEZIERZA KASZUBSKIEGO I OKOLIC
Kaszubski
Kręgów Kamiennych
Krzeszna - Szymbark
Wdzydzki
SZLAKI KOCIEWIA I BORÓW TUCHOLSKICH
Dolnej Wisły
Izydora Gulgowskiego - kaliski
Izydora Gulgowskiego - olpuski
Jański
Jezior Kociewskich - odc. płd.
Jezior Kociewskich - odc. płn.
Kociewski
Lasów Dębińskich
Opaleński
Rzeki Wierzycy
Wokół Jeziora Kałębie
Wzdłuż Jeziora Czarnego
Ziemi Tczewskiej
ADMINISTRACJA
PTTK w Regionie - Kontakt
Księga Gości
Linki
MAPA SERWISU
ARCHIWUM
Informacje i Komunikaty
 
Wszelkie prawa zastrzezone © 2014 PTTK - Znakowane Szlaki Turystyczne Województwa Pomorskiego
Wykonanie: Atelier Atena